Een sportieve uitdaging vol emotie, plezier en kracht. Honderden mensen doen mee, maar jij bent bezig met jouw groepje van vier. Soms hoor je jezelf niet denken door de muziek en juichende toeschouwers, het andere moment ben je alleen met je gedachten. De kale berg beklimmen voor het goede doel – regiomanager Linda deed het. ‘Ik heb voor mezelf bewezen dat ik het nog steeds kan.’
Bij Berend Botje vinden wij het belangrijk dat elke collega – fysiek en mentaal – goed in zijn vel zit. Deze vitaliteit zit al in kleine dingen zoals wandelen tijdens de pauze. Een andere keer is dit juist het behalen van een groot persoonlijk of professioneel doel. De mens achter de medewerker is waar het om draait. Hen de ondersteuning geven die zij nodig hebben om zich nog sterker, scherper en vitaler te voelen. In deze blog vertelt Linda hoe Berend Botje haar het laatste duwtje gaf om de Mont Ventoux te beklimmen.
Stap voor stap naar de top
Net als vele anderen nam Linda zich al langere tijd voor om weer meer te gaan bewegen. Alleen is dit – zoals veel dingen – makkelijker gezegd dan gedaan. Een drukke baan, knieklachten en het missen van een doel hielden haar tegen. De aandacht van Berend Botje voor vitaliteit was voor haar een stok achter de deur. ‘Wij kregen workshops over vitaliteit en kregen een vitaliteitscheck. Ik schrok enigszins van de uitslag en besloot om gelijk actie te ondernemen.’
Meedoen aan de Tour du ALS spookte al een paar jaar door haar hoofd. In haar woonplaats Nibbixwoud zet een dorpsgenoot zich al jaren in voor Stichting ALS. Ook dit jaar was hij op zoek naar een team om deze sportieve uitdaging mee aan te gaan. ‘Voor mij was het heel makkelijk om bij dit team aan te sluiten. Het voelde meteen fijn en zij namen al gauw mijn zorgen weg. Zo vond ik het spannend dat je een bepaald bedrag moet ophalen om mee te doen. Zij verzekerden mij dat dit goed zou komen.’
Hoe bereid je je voor op zo’n fysieke prestatie? Een berg bewandelen waar je aan de top te maken hebt met windkrachten van gemiddeld 50-90 km/u en met hellingen van soms 12%? Linda's avontuur begon meer dan een halfjaar van tevoren in de sportschool. Een combinatie van krachttraining, de loopband en goede voeding. ‘Mijn benen en vooral knie moest sterker worden. De krachttraining hielp hierbij. Door naast de krachttraining elke week een uur te lopen met een helling van 8% bouwde ik mijn conditie op. Na een aantal maanden verhoogde ik de tijd en de helling. Ook buiten liep ik langere afstanden. Dit deelde ik helemaal zelf in.’
Thuis werd Linda ondersteund door haar partner, die regelmatig met haar meeliep. Maar ook op het werk leefden collega’s met haar mee. ‘Heel veel collega’s hebben mij gesteund. Ook hebben meerdere collega’s gedoneerd. Hier ben ik ze allemaal dankbaar voor en ook Berend Botje als een van onze shirtsponsors.’
Hand in hand over de finish
Op 12 juni was het zover. Na maanden van voorbereiding begon om negen uur ‘s morgens de beklimming. Een aantal teamleden kozen voor de fiets, maar Linda en een aantal andere teamleden deden dit wandelend. Het op je af laten komen en tegelijkertijd vertrouwen op je voorbereiding. Dit was voorafgaand Linda’s mentaliteit. ‘Je weet hoe hoog de berg is en welke hellingen er zijn, maar er echt voor trainen is moeilijk. Daarnaast heb je geen invloed op de omstandigheden. Hitte, hoe je reageert op de hoogteverschillen, blessures onderweg. Daarom is het belangrijk om elkaar erdoorheen te slepen.’
Met elkaar blijven lachen en op elkaar blijven letten. Maar ook weten dat de omstandigheden later weer beter worden. ‘Tuurlijk was het soms heet en waren de hellingen pittig. Maar je weet ook dat na een helling van 12% het weer vlakker wordt. En dat er na lang stuk in de brandende zon weer schaduw komt. We hebben gelukkig ook heel veel gelachen.’
De bijzondere sfeer van de Tour du ALS was een grote motivatiebron voor Linda. ‘Ook al doet iedereen het met zijn eigen team, we hebben allemaal hetzelfde doel. Op het vrijwilligerskamp waar wij verbleven ontmoette je mensen met allemaal hun eigen verhaal. Mensen die iemand verloren zijn aan ALS of die zelf ziek zijn. Dan vind ik het zo knap dat zij gewoon meedoen. Dat was mijn grootste motivatie: als zij het doen, kan ik het ook.’
Na iets meer dan vier uur liepen Linda en haar team hand in hand over de finish. ‘We werden onthaald door hard gejuich en muziek langs de kant. De hardlopers van onze groep stonden ons op te wachten. De ontlading kwam meteen. Na maanden trainen voelden wij ons euforisch. Ik was trots op het hele team.’ Vooral het einde viel Linda mee. ‘Dan kan je de top van de berg al zien. Hierdoor moet je niet in de valkuil trappen door te denken dat je er al bent. Dan valt het namelijk nog best tegen. Maar gelukkig was ik door iemand ingefluisterd.’ Het meest bijzonder vond Linda een hartverwarmende actie naar mensen die – zelf of in hun omgeving – te maken hebben met ALS. ‘Je kon een steentje meenemen naar de top van de berg. Dit steentje is voor iemand die dit hard nodig heeft. Ik heb dit ook gedaan en het was mooi om achteraf te horen dat je met zo’n gebaar iemand een hart onder de riem steekt.’
Na lang wachten op busjes die hen naar beneden brachten, was iedereen weer terug op het vrijwilligerskamp. Hier was de officiële finish en een groot feest. We konden eindelijk lekker zitten, eten en drinken en bijkomen van deze hectische, maar prachtige dag. De volgende dag gingen we snel terug naar huis, want de kermis in het dorp konden wij natuurlijk niet missen. Ook hier werden we door mensen uit het dorp gefeliciteerd.’
Kleine doelen, grote resultaten
Linda blikt met trots terug op haar sportieve avontuur. ‘Een sportief doel behalen voelt altijd goed. In het verleden heb ik ook een paar halve marathons gelopen. Hierdoor had ik vertrouwen in mijzelf, maar dit is een fijne bevestiging dat het nog steeds lukt.’ Ook voelt Linda zich vitaler. ‘Mijn conditie is beter, ik heb meer energie en mijn knieklachten zijn weg. Sporten kan echt helpen bij lichamelijke problemen.’
Berend Botjes vitaliteitsinitiatieven moedigt Linda aan. ‘Als je je goed voelt, doe je je werk ook beter. Daarnaast word je er lichamelijk en mentaal sterker van.’ Linda’s advies? ‘Begin met kleine doelen. Een aantal stappen per dag of een bepaalde afstand elke week. Kleine aanpassingen in je dagelijkse routine maken al een groot verschil. Pak je elke ochtend de lift? Neem dan eens de trap. Het hoeft niet groot te zijn om impact te hebben.’
Welke uitdaging zij hierna aangaat? ‘Dat weet ik nog niet. Voor nu voel ik mij fit en wil ik dit ritme van sporten en gezonder eten volhouden.’ Nog een keer meedoen aan Tour du ALS sluit zij niet uit. ‘Ik zeg nooit nooit. Wie weet kan ik nog anderen enthousiasmeren om mee te doen met een sportieve uitdaging, zo houden we elkaar vitaal.’